​Bitkilerde yaprak ve gövde oluşumunu teşvik eden azot, bitki bünyesindeki önemli fizyolojik fonksiyonları, ürün miktarını ve ürün kalitesini doğrudan etkileyen bir besin maddesidir. Azot fındığın vegetatif gelişmesi ile direk ilgilidir; noksanlığında ocağın gelişmesi zayıflar, sürgünlerin büyümesi gecikir, sürgünler kısa ve ince olup, sürgün gelişmesi vaktinden önce durur. Yaprak ve meyve gözleri az olur, yaprak normalden küçük olup sarımsı-yeşil renk alır. Yapraklara elle dokunulduğunda sert bir his verir.

Azot noksanlığı önce yaşlı yapraklarda sararma şeklinde kendini gösterir noksanlık ilerledikçe diğer yapraklarda sararmaya başlar ve vaktinden önce dökülür. Karanfillerin çok azı meyve bağlar. Meyveler fazla büyümez, küçük kalır ve dökülürler. Meyve zurufları kısa ve kuyruk uçlu olup, açık yeşil renklidir.

Azotlu Gübre Uygulama Yöntemi:

Laboratuvardan yapılan yaprak ve toprak analizleri ile verilecek azotlu gübrenin miktar ve çeşidi tespit edilmelidir. Analiz yapılmadan belirli bir miktar ve çeşitte gübre önermek fındığın gelişmesine ve toprağın yapısına ileriki yıllarda olumsuz etki yapacaktır.

Toprak, iklim özellikleri ve fındığın normal gelişebilmesi için azota en fazla ihtiyaç duyulan devreler dikkate alınarak azotlu gübrenin genellikle yılda iki defa verilmesi uygundur. Birinci uygulamada o yılın iklim özelliklerine göre fındıklar uyanmadan önceki dönemde gübrenin yarısı verilmelidir. Tavsiye edilen gübrenin diğer yarısı, ikinci uygulama olarak çiçek gözlerinin teşekkülü devresinde uygulanmalıdır.

Azotlu gübre ocak dallarının iz düşümlerindeki 30-40 cm. genişlikte halka şeklindeki banda muntazam olarak serpilir ve çapa ile 5-10 cm. toprak derinliğine karıştırılır. Ocak altları otlu ise gübre verilecek alan önce çapa ile otlarından temizlenmelidir. Azotlu gübrelerin uygulanma yöntemi genelde tüm bahçeler için aynı olmasına karşılık bahçenin düz veya meyilli olmasına göre bazı farlılıklar göstermektedir. Düz arazilerdeki fındık kökleri dal iz düşümlerinde her yöne eşit dağıldığı halde meyilli arazilerdeki fındık kökleri ocakların yanlarında ve alt kısımlarında fazla, üst kısımlarında ise daha az gelişme göstermektedir. Bu nedenle azotlu gübreler fındık köklerinin dağılma ve gelişme durumu dikkate alınarak oluşturulacak olan halka şeklindeki banda verilmelidir.

 Azotlu gübrenin birinci uygulaması ( gübrenin yarısı);

• Sürgün büyümesi başlamadan önce (a),


• Tomurcuklar uyanmadan önce (a) ya da uyanırken (b) yapılmalıdır.


• Azotlu gübrenin 1. uygulaması sırasında sürgünler ne kadar büyümüşse gübrelemede o kadar geç kalınmıştır


• Azotlu gübrenin birinci uygulaması tomurcuk ve sürgünlerin (a) ve (b) resimlerinde görüldüğü zamanlarda yapılması gerekirken (c), (d) ve (e)  resimlerinde görüldüğü gibi sürgünlerin büyüdüğü ve yapraklanmanın devam ettiği zamanda yapılıyorsa gübre uygulamasında çok geç kalınmıştır. Bu uygulamadan istenilen fayda sağlanamaz.


• ORDU İL TARIM VE ORMAN MÜDÜRLÜĞÜ


• ORDU İL TARIM VE ORMAN MÜDÜRLÜĞÜ


• ORDU İL TARIM VE ORMAN MÜDÜRLÜĞÜ