Bazılarınız bu konuyla ilgili bir gönderinin e-posta gelen kutunuzda görünmesiyle eğlenecek …

Ve bazılarınız muhtemelen tavuklarımızdan birini yemeyi düşündüğüm için dehşete düşecek.

O halde kendimi açıklamama izin verin…

Bizim için çiftlik evlerinin büyük bir kısmı ( aslında hemen hemen 1 numaralı kısım ) gıda üretimidir. Her ne kadar hayvansever olsak da sığır, tavuk, domuz ve hindi sahibi olmamızın asıl amacı gıdamızı mümkün olduğunca kendimiz yetiştirebilmektir.

Daha önce de belirttiğim gibi “tanıdığım” hayvanları öldürmekten hoşlanmıyorum . Ev sahibi olmanın en sevdiğim yanı bu değil ama bilinçli olarak et yemeye karar vermiş biri olarak ( ve bu kararla %100 barışığım ), büyümekten çekinmememin önemli olduğunu düşünüyorum ve o eti kendimiz işliyoruz.

Her ne kadar tavuk beslemekten hoşlansam da onları gerçekten evcil hayvan olarak görmüyorum; daha çok çiftlik deneyimimizdeki ortaklar gibi. Ve tavukların yararlılık noktalarını aştıklarında hayvan barınaklarına devredilmesi yönündeki trendden dolayı midem yanıyor .

Çiftçi atalarımızın izinden gitmeye çalışıyorsak, dürüst olalım: Büyük büyükannem eski tavuklarını hayvan barınağına vermedi. Olgunlaşma dönemini geçmiş tavuklar, Büyük Büyükanne'nin et ve kemiklerdeki lezzetin son kırıntısını çıkardığı güveç kabına gönderilecekti. Bana göre bu en güzel haliyle “ israf etme, isteme ”dir.

Bay Horoz girin

Bay Rooster'ı birkaç yıl önce aldık ve iyi ki de almışız. Sürümüzde bir horozun olması olayların "doğal" düzenini tamamlıyor gibi görünüyordu ve tavuklarımız ahır gezilerinde anında daha cesur ve memnun görünüyordu. (Yumurta elde etmek için horozunuzun olması *gerekmediğini* unutmayın. Bu tamamen isteğe bağlı bir şeydir; bu yazı bazı artılarını ve eksilerini açıklamaktadır .)

Her zaman ona ve devasa mahmuzlarına ( bacaklarındaki keskin uzantılara ) göz kulak oldum ve özellikle çocukların yanında herhangi bir saldırganlık belirtisi var mı diye onu izledim. Bana yalnızca bir kez meydan okumayı teklif etti, ancak küçük bir "tartışmadan" sonra bunu çözdük ve o andan itibaren bana saygı duydu.

Bu yüzden, birkaç hafta önce Prairie Boy'a sebepsiz yere saldırdığında şok olmuştum. Prairie Boy'un inlediğini duydum ve tam zamanında arkama döndüğümde Bay Rooster'ın onu mahmuzlayıp yere düşürdüğüne tanık oldum. Neyse ki arkadan saldırdı ve sadece kafasının arkasıyla temas etti. Fışkıran kan vardı ama derin yara yoktu.

Mahmuz izlerinin Prairie Boy'un gözleriyle aynı hizada olduğunu fark etmek beni ölesiye korkuttu... Eğer ona arkadan değil de önden saldırmış olsaydı, çok daha şiddetli olabilirdi.

Çocukların etrafında hayvanların olduğu her zaman doğal bir risk olduğunun farkındayım ve bunu kabul ediyorum. Ancak çocuklara kasıtlı olarak saldıran hayvanları besleyemeyiz, bu yüzden Bay Rooster'ın gitmesi gerektiğine karar verildi (bu da tavukları biraz korkutmaya başlamıştı…).

Onu başkasına vermek bir seçenek değildi: Kimse çocuklara saldıran dört yaşında bir horoz istemez... Ve leşi çöpe atma düşüncesi bana korkunç derecede israf gibi geldi. Bu yüzden etin sert olacağını bilmeme rağmen onu *bir şekilde* kullanmaya kararlıydım ve kararlıydım. Ayrıca, yaşlı tavukların güveçlere ve et sularına daha fazla lezzet katacağına dair sözler duymuştum, bu yüzden teoriyi kendim test etmek için sabırsızlanıyordum.

Süreç

Bay Rooster'ın sonu hızlıydı ve iklime oldukça aykırıydı. Onu gönderip kanını akıttıktan sonra, onu kaynar su dolu bir tencereye batırdık, bu da yolma işlemini kolaylaştırdı ve ardından karkasın içini boşaltıp temizlemeye başladık.

İşte tavukların nasıl kesileceğine dair öğreticim (hem resimler hem de video! )

Biz bu işi yaparken Prairie Kids birlikte vakit geçirdiler ve onlar da her şeyi rahatlıkla karşıladılar. Çalışırken süreci anlattık ve Çayır Kızı (4 yaşında) tüyler ve kan hakkında birkaç soru sordu, sonra ilgisini kaybedip oynamaya gitti. Bir hayvanı öldürmenin ciddiyetini anlamaları ve bundan "iğrenmemeleri" benim için önemli, bu yüzden bunu büyüyene kadar onlardan saklamak yerine bunu şimdi deneyimlemelerini istiyorum.

İşte oradaydım... Elimde sıska, sert, yaşlı bir horoz leşi vardı... Ve bunun tencereye gireceğine bağlı ve kararlıydım.

Herhangi bir sert et kesiminin anahtarı uzun, yavaş ve nemli pişirmektir . Yaşlı kuşlar kızartmak veya kızartmak için ideal olmasalar da harika çorbalar ve et suyu yaparlar.

KartTavuk Nasıl Pişirilir?

İhtiyacın olacak:

• 1 bütün horoz veya piliç, tüyleri yolunmuş ve içleri çıkarılmış
• Su (kuşun üzerini kapatacak kadar)
• Seçtiğiniz otlar (adaçayı, biberiye, kekik vb) taze veya kurutulmuş
• 2 adet defne yaprağı
• Damak tadınıza göre tuz/karabiber (Ben bu tuzu kullanıyorum. )
• Daha fazla otlar, baharatlar ve seçtiğiniz sebzeler (soğan, sarımsak, havuç, kereviz) stok yapmak için (istenirse)

Kuşu gevşek bir şekilde örtün (karkasın nefes almasını sağlamak için yağlı kağıt kullandım - plastik ambalajdan kaçının) ve 4-7 gün buzdolabında bekletin. Bu, yaşlı bir kuş için çok önemli bir adımdır, çünkü uzun süreli yaşlanma süreci kas liflerinin gevşemesine ve yumuşamasına olanak tanır. Bunu atlamayın!

Yaşlandırma işleminin ardından kuşu büyük bir tencereye koyun ve üzerini suyla kaplayın. İsterseniz baharatlayın (ben biraz tuz, karabiber, biberiye, maydanoz ve bir soğan ekledim) ve üzerini örtün. 6-12 saat pişirin.

Kuşu tencereden çıkarın ve soğumasını bekleyin, böylece rahatça tutabilirsiniz. Etin tamamını kemiklerden çıkarın.

(Eti keserken tadına baktım - ekstra lastik gibi birkaç parça koyu et olmasına rağmen ( bu parçaları köpeklere verdim) , çoğu şaşırtıcı derecede yumuşaktı!)

Bu noktada kemikleri bir kenara bırakabilirsiniz (bunları tavuk suyu yapmak için kullanacağız) ve tavuk çorbası yapmak için eti tekrar et suyuna atabilirsiniz. (Servis yapmadan önce defne yapraklarını çıkararak seçtiğiniz sebzeleri, erişteleri ve baharatları tatlandırın. Her servis yaptığımda farklı olduğu için *tam* bir tavuk çorbası tarifim yok.

Bu özel proje için tavuk çorbamı daha sonraya saklamaya karar verdim, çünkü şu anda çorba yemek için çok sıcak. (Ball Blue Book'taki talimatları takip ettim ve basınçlı teneke kutumu kullandım ).

Şimdi bir yığın kemikle kalacaksın. Bunları birkaç sebze ve otla birlikte (lezzet katmak için) bir tencereye geri atın ve ağız sulandıran tavuk suyu yapmak için uzun ve yavaş kaynatın (12-24 saat çekiyorum). Bu yazı, stokun yapımıyla ilgili ayrıntılı talimatlar ve ayrıca yapmak istiyorsanız talimatlar içerir (gerçi bunu yapmak zorunda değilsiniz - o da iyi donuyor).

Ve işte karşınızda - sert, yaşlı bir kuşu, kış aylarında akşam yemeği masasında hoş bir manzara olacak leziz çorba ve et suyuna dönüştürdünüz.

Bay Horoz'u pişirmek uzun bir süreçti ama şükürler olsun ki çok emek yoğun değildi. Ben de bunu yaptığım için mutluyum; hiçbir şey boşa gitmedi ve bu yılın sonlarına doğru kilerime birkaç kavanoz ev yapımı tavuk çorbası ve lezzetli, besleyici et suyu ekleyebildim. Görev tamamlandı!